افسردگی پس از زایمان

افسردگی پس از زایمان
اشتراک بگذارید

بعضی از خانم‌ها متعاقب زایمان دچار افسردگی می‌شوند و احتمال این عارضه بعد از هر زایمان وجود دارد.

 

توراهی – افسردگی پس از زایمان اختلالی است که ممکن است علاوه بر خود مادر، عوارض جبران‌ناپذیری بر بنیاد و نظام خانوادهٔ او ایجاد کرده، باعث سردی در روابط عاطفی و زناشویی زوجین و همچنین عقب افتادن رشد جسمی و روحی کودک در اثر بی‌توجهی مادر او گردد.

 

علائم افسردگی عبارتند از:

  • احساس غم و غصه و تمایل به گریستن
  • ناامیدی، اندوه و دلسردی
  • احساس بی‌لیاقتی و عدم توانایی در انجام کارها
  • از دست دادن اشتها
  • گوشه‌گیری، انزوا و احساس بی‌ارزش بودن
  • از دست دادن میل به روابط جنسی
  • احساس خستگی و درماندگی

 

خانم‌هایی که بعد از زایمان، دچار افسردگی می‌شوند، ممکن است دچار برخی از حالات زیر شوند:

حالت‌های غیرطبیعی تزلزل در روحیه، یک دقیقه احساس شادی و هیجان و لحظهٔ بعد احساس افسردگی و ناراحتی.

سردرگمی و بهت‌زدگی به دلیل گذر از یک زندگی آزاد و مستقل و تبدیل‌شدن به یک مادر و سرپرستی از یک فرد جدید.

احساس خستگی از کار و مسئولیت‌های مراقبت از نوزاد.

احساس این‌که مادر بودن، آن‌طور که آن‌ها انتظار داشتند نبوده و یک کار بیهوده می‌نماید.

 

عوامل استرس‌زا عبارتند از:

 

  • علائم فیزیکی (خستگی، درد کل بدن، آشفتگی‌های استراحت و خواب)
  • تغییرات الگوهای زندگی (عوض شدن نظم خانه و فضاها، فعالیت‌ها، مسئولیت‌ها …)
  • ویژگی‌های بدن (وزن بدن، احساس فرد در رابطه با نامتناسب بودن اندام و….)
  • عوامل مالی (خرید وسایل موردنیاز، فقدان درآمد منظم و…
  • عوامل خانوادگی مانند والدین، فقدان حمایت‌ها و ….)
  • عوامل احساسی (تغییرات خلق و تحریک‌پذیری، بی‌حوصله شدن، وحشت، نگرانی و ترس، خشم، دودلی، احساس عجز، احساس تنهایی و گناه و …)
  • نگرانی‌های مربوط به حاملگی (ترس از سقط‌جنین، عوارض و خطرات حاملگی، زایمان پیش از موعد و….)
  • وضع حمل و زایمان (وحشت، درد و ناراحتی، انتظار و…)
  • عوامل اجتماعی (کاهش یافتن موقعیت‌های اجتماعی، واکنش دیگران، شغل، زمینه فعالیت، محل تحصیل و…)
  • دوستان و همسر (واکنش‌ها و پیشنهادها، مشکلات رضایتی و زناشویی)
  • نگرانی مربوط به احساس مادر شدن (نقش مادر و مسئولیت‌های آن، شیر دادن، مراقبت از کودک)
  • رفتارهای نوزاد (گریه کودک، ناراحتی‌های کودک)
  • آسایش کودک (سالم یا بیمار بودن کودک، طبیعی بودن کودک و…)
  • کودکان دیگر خانواده (رقابت وحسادت خواهر و برادر،…)

 

اگر در این دوران از شدت غم و اندوه می‌خواهید گریه کنید، بدون شرمندگی حتماً آن کار را انجام دهید. ممکن است گریه کردن شما را تسکین دهد.

برای غلبه بر این مشکل همسر مهمترین نقش را می‌تواند داشته باشد. حمایت و کمک همسر و اطمینان دادن به او در اینکه می‌تواند مسئولیت مادری را به عهده بگیرد و از شیر خود کودک را تغذیه کند، در رفع افسردگی بسیار مؤثر می‌باشد.

استراحت کافی درشب و حتی در طول روز و همچنین از بین بردن عوامل اضطراب و نگرانی و حمایت‌های خانواده و مادران می‌تواند راه‌های دیگری برای درمان این بیماری باشد.

 

اولین نظر را بدهید

نظر شما در باره این نوشته چیست؟

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*